yine ve yine.

saatimi barışa kurdum.çalacağından ve bu sefer uyanacağımdan çok emindim.heyecanla yattım yatağıma.öyle heyecanlıydım ki ertesi günü düşünmekten uyuyamadım bi süre. ne ara daldım hayal dünyama hatırlamıyorum. rüyamda gördüm.kafamı ne yöne çevirsem barış ve huzur akabinde..
tam zamansız uyandım ki saatime baktım: yine geçmiş yine kaçırmışım.
biyolojik saatini kurarsan şayet, istediğin zaman uyanabilirsin diye kandırmışlar beni demek.
kalktım ki yine o gerçek yaşam bana bakıyor gülümseyerek.

olmasını istediklerim tamamıyla rüyamda idi.
oysa istediğim bu değildi.
belkide bu: hayatın herşeyi hayal edebilenleri cezalandırma şekli.

ben

referanslara alışığım. tanıdıklarımın bana referans bulmasına ve tanımadıklarımın bana referans olmasına.
fakat sözkonusu referansım ailemden biri olduğunda işler biraz değişir hep. onun adıyla anılır, bana oymuşum gibi davranır çoğu. aile fertlerim genelde çalışkan, disiplinli, makul,dindar insanlardır. oysa ben:

pek çalışkan değilim. zorlamayla çalışmayı hiç sevmem. en kısası adının çalışma olmadığı şeylere bağımlıyım genelde. bir an bir şevk gelir. ya yaparım yada hiç yapmam.
işlerimi hep son ana bırakırım. herşeyim telaş içindedir. yetiştirme endişesi olgusu sizin için değil benim için vardır.
bir disiplinim yok.alabildiğine geniş bir insanım.rahatım. uyanık olduğumdan daha çok "sendeki rahatlığı anlamadım" cümlesini duyarım.bende anlamıyorum. işlerimi planladığım vakitten sonraya bırakırım hep. zamanında yaptığımı hatırlamam hiç.
genelde şansa bırakırım  tüm işlerimi. şansıma güvendiğimden olsa gerek işlerim yolunda gider genelde. kapaklanacağımı hissedersem dizlerimin acımaması için önceden tedbir alırım. kendime terapi uygularım. kendi kendimi iyi iyileştiririm. hislerim kuvvetlidir. sezilerim yarıdan fazla tutar. gözlemlerim gerçekçidir. düşüncelerime ve savunma gücüme güvenirim. dahası gücüme her türlü güvenirim. nasihat belli ölçüde dinlerim ama herkesten değil. bildikleriniz size kalsın benim daha göreceklerim var.
benim bildiklerimi ise bir yada iki kişiye anlatırım. karşılığında yorum ve güçlü öneri bulamadığım insanlarla birşey paylaşmam. şüpheciyimdir. göründüğünden daha çok. içimdeki şüpheci sesle çok çatışırım, beni duraklatır hep. taklit etmem. yada onları siz görmezsiniz.çünkü genelde ölmüşlerdir. beğenmedim demem kolay kolay, diyorsam ya sizi seviyorumdur, yada hakikaten sevmemişimdir.  bana göre öyle değilim ama size göre kapalı kutuyum.
birtakım sırlar çözdüm senin yaşadığın ve yaşamadığın. içimdeler. öyle kalacaklar.
dengesizim. bugün baş edemiyorum diye ağlandığım şeyi yarın iplemeyebilirim.
dine gelince eskiden ayrntılarında boğulduğumu anladığım inancıma şuan temel kuruyorum, daha yüzeysel, daha sorgularımı karşılayan.
çok başarılı olmamı isteyen bir ailem var. bu özelliklerimle neleri başarabilirim bilmem. ama şuan istediğimin peşinden gidiyorum. istersem alırım, çoğu iyiler gibi,
safça.
sen böyle değildin dediysen bunu okuduktan sonra; gördüklerim, görmediğim ve görmeyi umduklarım değerlerimi değiştirdi.
şunuda çok iyi bilirimki bir tane vurman yeter, ben hemen değişirim.

yine

bir tutamımı daha kaybettim.
seyreliyor gitgide.
ilk koptuğunda acıdı, bağırdım.
şimdi ise farklıyım.
belki daha hafifim ama arındım.

Pars'ın Günlüğünden

İki aynı cinsiyetteki köpek, üstünlük savaşına girermiş.
biri birinin üstünlüğünü kabul etmediği zaman anlaşamazlarmış.
benim köpeğim karşının üstünlüğünü kabul etmişti. o biraz kıskançtı.
benim köpeğim yanıma geldiğinde kıskanıp köpeğime saldırıyordu.
dün yine aynı buluşma gerçekleşti.
karşı köpek Parsa saldırdı.
sahibi direk tutup ayırdı ama
beklemediğim bir hareket oldu.
köpeğim onun üstüne atladı.
hemde iki kez.
sahibi diğer köpeği götürdü.
köpeğim onu kovalamaya kalktığında ise ben tuttum.
ve ben bunu eve gidip herkese anlattım.
köpeğim ilk defa bir köpeğe cidden saldırdı.
dedikleriniz umrumda değil pek.
da babam dediki
canı cidden acımasaydı saldırmazdı..

şimdi.

bi ara hep eskiyi özlerdim. eskisi gibi olmayı isterdim. eskiye hasret duyar, eskisi gibi bakmak isterdim.
bi ara eskiye hep söverdim. eskiyi silip atmak isterdim. eskiden nefret eder, eskiye bakmak istemezdim.
en eskiye gittim sonra. çıldırdım galiba. en eskiden bahsedip durdum hep. en eskiden iyiydim dedim hep.
şimdi yanımdakiyle en eskiye gitmek isteyip durdum. en eski halimi şimdikinden daha çok seveceğini düşündüm. en eskiden korkmazdım ben. en eskiden böyle değil, öyleydim, daha fazlaydım.
şimdi eskisi gibi olduğumu sandım. eskisi gibi güldüğümü farkettim. güldükçe eski geldi aklıma, iyi geldiğini sandım. allahtan sanmanın ne demek olduğunu çok iyi öğrendim şimdi. eskiden bunu bilmez yanılırdım hep.
sadece bunun için bile şimdiyi sevebileceğimi düşünürken, bi baktım şimdide eskidi şimdi.
bide baktım ki eskiye bakıp durmak eskitmiş beni. bende eskimiş hissediyorum şimdi.

var.

senden önce ben vardım derler hep.
ya şimdi kim var kim yok
ikimizde varız.
hepimiz varız.
sen varsın hatta.
ne işe yaradı bu laf şimdiye dek?
şunu anlayın artık.
ister önce olun, ister sonra.
varlık var olduktan sonra tevellüt sormaz kimseye.
ister olmayın, şimdi olduğunu sanın onun hep.
bi başkasının varlığını inkar ettiğiniz sürece.
siz de olmuş gibi olursunuz sadece.