ben hayatımın daha kötüye gideceğine o kadar inandırılmışım ki;
hayatımdaki kötü anların daha da kötü olacağını düşünerek, en kötüsü bu olsun daha kötüsü olmasın cümlesini tekrarlayıp, berbat olan durumum ile kendimi avutmaya çalışıyorum zaman zaman. evet her zaman daha kötüsü var ve ne yazık ki bunları düşünebilecek kapasitedeyim. bu işime mi yarıyor yoksa kendi zararıma mı kullanıyorum bilmiyorum ama bana öğretilen ilk doğrular yüzünden, bir adım ilerisini düşünmeye çalışırken, anlık düşünme yetimi kaybettim. hayır kötü.
yaşadıklarımdan yorulmuyorum bu sayede diye düşünebilirsin, ama yaşayacaklarımı düşünmekten çok yoruldum. evet şimdiden.
eğer hangimiz daha şanslıyız diye düşünüyorsan:
şunu bil ki benim yolumun bir sonu yok ve hayatının iyi olacağına dair umudu olmayan bir kızın bu durumu tamir etme süreci, düştüğü yerden kalkmaya çalışan bir başkasınınkinden çok daha uzun.
