hayat yedi kişinin döngüsü halinde varlığını sürdürür cümlesinden çıkarak kimlere ulaşabileceğimi.
melodilerin beni yönlendirmedeki yeteneklerinin sırrını.
bazen bazı şarkıların gerçekten benim için yazıldığını.
şirin bir köpeğin havlamasını taklit eden insan tebessüm alırken, birine kızarken it deyişini.
duyguları anlamada hala eksiklerim olduğunu.
güvenmeyerek nasıl mutlu olacağımı.
iyi bir hayatım olması için önceliklerimin daha ne kadar savrulacağını ve ne zaman netleşeceğini.
insanların neden bana ne yapmak istediğimi sormadan hayatımı planlamaya kalktıklarını.
bir gün ne yapmak istediğimi sorarlarsa vereceğim cevabın onların vizyonunu aşacağını.
kendimi şartlara adapte etmeyi öğrenip öğrenmeyeceğimi.
ben bir parçada kaybolurken doğru insanın nasıl beni bulacağını.
nasıl oluştuğunu bilmediğim garip prensiplerimin nasıl oluştuğunu.
korkularımı.
kendimden yola çıkarak bir insanın düşünce dünyasının uçlarını asla kestiremeyeceğimi.
beğendiğim ve haklı bulduğum bazı cümleleri neden daha önce benim düşünemediğimi.
bir insanı hayatımdan kolay çıkaramadığımı bilen insanların beni nasıl bu kıvama getirdiğini.
üzüldüğümü ama geçtiğini.
kin ve nefretin bir daha tecrübe etmek istemediğim haller olduğunu.
temiz olan hayallerimin tüm insanlardan daha değerli olduğunu.
sevdiğim insanları gerçekten çok sevdiğimi.
sevginin beni güzelleştirdiğini.
çevremdeki platonik sevenlerim var olduğum sürece bu kelimenin benim içinde var olacağını.
bireyselliğe ne kadar önem verdiğimi.
biriyle birlikteyken bile yalnız olacağımı.
ve sevdiklerimi günün birinde kaybedince nasıl devam edeceğim konusunda hala kendime bir terapi geliştiremediğimi, çünkü hala bağımlı bir birey olduğumu
düşündüm ve düşünüyorum.
