bu kadar değil tabii.

kadınların evlenmek istemesinin tek sebebi arkadaşlarının evlenmesidir diye bir tweet gördüm. gaza geldim ve şimdi aşık olduğumda neler hissettiğimi yazmak istedim. sizi bilmem ama oldukça hassas bir anımdayım. boşluk da olabilir tabii. sanırım blogspot benden faydalanmak istiyor. tek bir nefeste aşıkken nasıl önümü göremediğimi, yatağıma yattığımda o günü değerlendiren tebessümlerimi, yanındayken sadece sarılıp uyumak isteyecek kadar romantizm manyağı olduğumu, göğsünde uyurkenki o savunmasız anım esnasında rüya görürkenki kıpırdanışlarımda hep yanımda olduğunu hissettirirken nasıl anlamsız bi güven duyduğumu, teni tenime değdiği andaki midemden gelen seslerin yanaklarımı nasıl kızarttığını, ertesi gün içmeden nasıl sarhoş gezdiğimi, beni kollarının arasında sarhoş edip izlemekten keyif alan adamı, gözüme baktığında gözlerimi kaçırışımı, beni her halimle koruyup kollayan o adamı falan hatırlayıp buraya yazmamı istiyor. gece gece iyi ve kötü hislerim aklıma gelir diye umuyor belki. şuana kadar yaşadığım hiçbir güzel şey niye bitti diye bir kızgınlığım yok. aslında gaza gelmekten öte bu kadar sahte ilişkilerin içinde düzene uymaktan, gerçek bir adamla gerçek şeyler yaşayamamaktan korkuyorum hepsi bu. umarım siz de aşık olmayarak geçirdiğiniz her anın bir kayıp olduğunu düşünenlerdensinizdir.