şimdi.

bi ara hep eskiyi özlerdim. eskisi gibi olmayı isterdim. eskiye hasret duyar, eskisi gibi bakmak isterdim.
bi ara eskiye hep söverdim. eskiyi silip atmak isterdim. eskiden nefret eder, eskiye bakmak istemezdim.
en eskiye gittim sonra. çıldırdım galiba. en eskiden bahsedip durdum hep. en eskiden iyiydim dedim hep.
şimdi yanımdakiyle en eskiye gitmek isteyip durdum. en eski halimi şimdikinden daha çok seveceğini düşündüm. en eskiden korkmazdım ben. en eskiden böyle değil, öyleydim, daha fazlaydım.
şimdi eskisi gibi olduğumu sandım. eskisi gibi güldüğümü farkettim. güldükçe eski geldi aklıma, iyi geldiğini sandım. allahtan sanmanın ne demek olduğunu çok iyi öğrendim şimdi. eskiden bunu bilmez yanılırdım hep.
sadece bunun için bile şimdiyi sevebileceğimi düşünürken, bi baktım şimdide eskidi şimdi.
bide baktım ki eskiye bakıp durmak eskitmiş beni. bende eskimiş hissediyorum şimdi.

var.

senden önce ben vardım derler hep.
ya şimdi kim var kim yok
ikimizde varız.
hepimiz varız.
sen varsın hatta.
ne işe yaradı bu laf şimdiye dek?
şunu anlayın artık.
ister önce olun, ister sonra.
varlık var olduktan sonra tevellüt sormaz kimseye.
ister olmayın, şimdi olduğunu sanın onun hep.
bi başkasının varlığını inkar ettiğiniz sürece.
siz de olmuş gibi olursunuz sadece.