18.02.2012

ilham dolu bir gün

uzun süredir ben şimdi ne yapacağım çıkmazında her bir kıvrımı dolaşırken, yolculuk esnasında yol arkadaşının ne kadar hayati bir önemi olduğunu, öylesine danıştığın birinin ufkundaki giderilebilir tıkanıklığı tek bir nefes ile açmasıyla anlıyorsun.
doğru bildiğiniz yol size kalsın, fakat bu sırada doğru insanlarla muhatap olursanız başarı kaçınılmaz bir sonmuş gibi bir umut ışığı yanıyor insanın içinde. hiç de sönecekmiş gibi durmuyor açıkçası.

şundan bir beş sene sonrasına bir saniye bile bakma şansım olsa idi eğer, çok büyük olacağımın garantili vaadini size şimdiden verebilirdim.

bana gitmek istediğim yolda itici kuvvet vazifesi gören çok sevgili arkadaşlarım ve takip ettiğim bazı insanlar: eğer bu hayal bir gün gerçek olursa size daha somut şekilde teşekkür edeceğimden emin olabilirsiniz.

siz şuan içinde bulunduğum halet-i ruhiyeyi pek kavrayamadınız ama en iyisi yazının anlam ve önemini tekrar niteliğindeki ve sizin için bir anlamı olmasını umduğum şahsi cümlem ile noktayı koyayım:

tek sermayem, hayallerim.


Hiç yorum yok: