6.11.2012

bir tarif

hayat her yeni bir travmayla sorgu tabanını değiştirebilecek kadar şey. şey işte.
belki evet kısa, ya da evet uzun.
ama yaşadığın hüznün aslında anlamsız olduğunu anlatabilecek,
hissettiklerinin yalan olduğunu bir saniyede farkettirecek,
ya da yaşadığın sevincin bir hiç olduğunu gösterecek yeterli koza sahip.
ve elim bu kadar zayıfken ona karşı çıkabilecek, karşısında durup çabalayacak cesareti nerden alıyorum hiçbir fikrim yok.
farkettim ki, birilerinin kuklası olmamak, kendim olabilmek en temel gayelerimden biri iken, hayat benimle resmen eğleniyor. onun kuklasıyım ve elimden birşey gelmemesi, bu duruma tanıklığımı pekiştirmekten başka işe yaramıyor.
bu yüzden hayat biraz şey. adı gelmedi ama şey işte.

Hiç yorum yok: