çelişkili bir paylaşım.

bazen özellikle susuyorum. gördüklerimi anlatmıyorum. hissettiklerimi içime hapsediyorum. bildiklerimi kendime saklıyorum. sırf öbür dünyada bir hesaplaşma olacağına kendimi inandırmak için. sırf aslında birşey bilmediğinizi düşünmek için.
bağırmak yerine susuyorum ki o hesaplaşmada nasılda güzel rol yaptığımı düşünüp şaşırman için.
üzmek yerine üzülmekle kalıyorum ki o an aslında sana değer verdiğim için değil, birini üzmemin bendeki etkileri daha ağır olduğu için. kendimi düşündüğümü görünce şaşırman için bundan bahsetmiyorum bile.
görünce konuşmak istiyorum ama öyle küçümseyerek bakıyorum ki o an geldiğinde seni küçümsediğimi düşündüğünden kendine kızman için.
kafamda bir şey düşünürken bir an düşünmeyi bırakıyorum ki o an geldiğinde seni düşündüğümü görmeyi beklediğinde sana gülebilmek için.
seninle ilgili tecrübelerde adını acıdan ağzıma alamıyormuş numarası yapıyorum ki bu anımı gördüğünde acı çekmen için.
çok büyük sandığın nefretimi gizlice öldürdüm ki hayatıma devam ettiğimi görünce şaşırman için.

şaşkınlığının en büyüğünü bu yazıdakileri üstüne alınıp, hata yaptığını anladığında yaşaman için seni azad ediyorum.
şanslı olmalısın ki senin için bu hesaplaşma gününün bir çekiciliği var.
ama şunu bilmen gerek;
hatırladığın en net kare etrafta pembe gözlükleriyle dolaşıp herkes birazcık da olsa iyi insandır deyip duran bir kız olduğumdu. buda çürüdü gitti.
şanssızlığım burada ki bu tezimi çürüttüğün için ömür boyu seni terketmeyecek olan vicdan azabını biliyor olmamdan kaynaklı,
o hesaplaşma gününün benim için bir çekiciliğinin olmaması.

yine ve yine.

saatimi barışa kurdum.çalacağından ve bu sefer uyanacağımdan çok emindim.heyecanla yattım yatağıma.öyle heyecanlıydım ki ertesi günü düşünmekten uyuyamadım bi süre. ne ara daldım hayal dünyama hatırlamıyorum. rüyamda gördüm.kafamı ne yöne çevirsem barış ve huzur akabinde..
tam zamansız uyandım ki saatime baktım: yine geçmiş yine kaçırmışım.
biyolojik saatini kurarsan şayet, istediğin zaman uyanabilirsin diye kandırmışlar beni demek.
kalktım ki yine o gerçek yaşam bana bakıyor gülümseyerek.

olmasını istediklerim tamamıyla rüyamda idi.
oysa istediğim bu değildi.
belkide bu: hayatın herşeyi hayal edebilenleri cezalandırma şekli.

ben

referanslara alışığım. tanıdıklarımın bana referans bulmasına ve tanımadıklarımın bana referans olmasına.
fakat sözkonusu referansım ailemden biri olduğunda işler biraz değişir hep. onun adıyla anılır, bana oymuşum gibi davranır çoğu. aile fertlerim genelde çalışkan, disiplinli, makul,dindar insanlardır. oysa ben:

pek çalışkan değilim. zorlamayla çalışmayı hiç sevmem. en kısası adının çalışma olmadığı şeylere bağımlıyım genelde. bir an bir şevk gelir. ya yaparım yada hiç yapmam.
işlerimi hep son ana bırakırım. herşeyim telaş içindedir. yetiştirme endişesi olgusu sizin için değil benim için vardır.
bir disiplinim yok.alabildiğine geniş bir insanım.rahatım. uyanık olduğumdan daha çok "sendeki rahatlığı anlamadım" cümlesini duyarım.bende anlamıyorum. işlerimi planladığım vakitten sonraya bırakırım hep. zamanında yaptığımı hatırlamam hiç.
genelde şansa bırakırım  tüm işlerimi. şansıma güvendiğimden olsa gerek işlerim yolunda gider genelde. kapaklanacağımı hissedersem dizlerimin acımaması için önceden tedbir alırım. kendime terapi uygularım. kendi kendimi iyi iyileştiririm. hislerim kuvvetlidir. sezilerim yarıdan fazla tutar. gözlemlerim gerçekçidir. düşüncelerime ve savunma gücüme güvenirim. dahası gücüme her türlü güvenirim. nasihat belli ölçüde dinlerim ama herkesten değil. bildikleriniz size kalsın benim daha göreceklerim var.
benim bildiklerimi ise bir yada iki kişiye anlatırım. karşılığında yorum ve güçlü öneri bulamadığım insanlarla birşey paylaşmam. şüpheciyimdir. göründüğünden daha çok. içimdeki şüpheci sesle çok çatışırım, beni duraklatır hep. taklit etmem. yada onları siz görmezsiniz.çünkü genelde ölmüşlerdir. beğenmedim demem kolay kolay, diyorsam ya sizi seviyorumdur, yada hakikaten sevmemişimdir.  bana göre öyle değilim ama size göre kapalı kutuyum.
birtakım sırlar çözdüm senin yaşadığın ve yaşamadığın. içimdeler. öyle kalacaklar.
dengesizim. bugün baş edemiyorum diye ağlandığım şeyi yarın iplemeyebilirim.
dine gelince eskiden ayrntılarında boğulduğumu anladığım inancıma şuan temel kuruyorum, daha yüzeysel, daha sorgularımı karşılayan.
çok başarılı olmamı isteyen bir ailem var. bu özelliklerimle neleri başarabilirim bilmem. ama şuan istediğimin peşinden gidiyorum. istersem alırım, çoğu iyiler gibi,
safça.
sen böyle değildin dediysen bunu okuduktan sonra; gördüklerim, görmediğim ve görmeyi umduklarım değerlerimi değiştirdi.
şunuda çok iyi bilirimki bir tane vurman yeter, ben hemen değişirim.

yine

bir tutamımı daha kaybettim.
seyreliyor gitgide.
ilk koptuğunda acıdı, bağırdım.
şimdi ise farklıyım.
belki daha hafifim ama arındım.