döngü

yatıp kalktıktan sonra birşeyleri artık unutmuyorsan, devam etmek çok daha zorlaşıyor. bunun güzel yanı ise, isteklerinde çok daha bilinçli, sen çok daha kararlı oluyorsun.
değişime giden adımların eskisi gibi sağa sola sapmıyor.
ne kin ne nefret sadece kararlılık ve garip bir olgunluk bürüyor etrafını.
sonra trajikomik kısım başlıyor ve seni böyle görmeye alışkın olmayan kimseler adımlarının tekrar onlara doğru geleceğini, gelmezse de bunun onlara
inat olduğu yanılgısına kapılıyorlar.
öyle komik ki bu onların bu sanrısını umursamak bile gelmiyor senin içinden.
şanslıysan gittiğin yolda başarıyı elde ediyorsun. sadece kendin için birşeyler yapıyorsun. kendi mutluluğunu önemsiyorsun.
sonra o sözde seni düşünenler o anki konumunu severlerse onlara inat şans eseri bu başarıyı bulmuş oluyorsun. yine onlar 'sağlamış' oluyor bu başarını ve cümleler bu şekilde yayılıyor etrafa.
ama bak gör bi sevmezlerse bi beğenmezlerse o iyi sandığın halini, yazık etmiş oluyorsun kendine. cahil oluyorsun. yanlış kararlar vermiş oluyorsun. onların istediği yoldan ayrılmak seni 'bu' hale getirmiş oluyor.
yani sürekli bir başkası yada başkaları var önünde.

sonra bir gün senin de kendi yolundan gitmesini istediğin bir insan çıkıyor karşına ve genelde farklı olan en az bir şartın altına sığınarak 'benimki farklıydı' diyerek kendine yapılanın aynısını ona yapmaya kalkıyorsun.
ve bu böyle sürüp gidiyor.

ne garip değil mi.
bence değil. bunun böyle olmaması için biraz düşünmek yeterliyken, düşünmeden hareket etmemiz garip sadece.

günüm aydın olsun

kötü geçen bir akşamın ardından sabah uyanmak istemediğin ama uyanmak zorunda olduğun o tatsız anda, hergün yaptığın gibi yatakta uykunu açmak için sosyal medya sitelerine göz atarsın ve bir mesaj seni çok eskilere götürüp o kadar mutlu eder ki, bırak hiçbir şey olmamış gibi davranmayı mutlu
bile kalkarsın o yataktan. mesaj içeriğini veya türünü okuyan her insanın kendi hayatına göre düşlemesi açısından burada etik olan susmak ve ben böyle yapacağım ama sanırım 'her gün güneş yeniden doğar' gibi veya muadili cümleler bu anlardan dolayı söylenmiş olmalı.

sadece birkaç gözlem.

siz siz olun, bir başkasının hayat standartlarını kendinizinmiş gibi düşünme yanılsamasına asla düşmeyin.

ayrıca siz siz olun, bir başkasını gitgide karaktersizleştiren olgular sizde aynı etkiyi yapmaz sanmayın. onlardan direk uzak durun veya tedbirli olun.

birde siz siz olun ve 'zengin koca' ikilisini istekleriniz arasında bir cümlede espri olarak dahi kullanacak aciz, zayıf ve küçük bayanlar arasında olmayın. unutmayın: böyle bir 'temenni' yerine kendiniz için zengin olma 'hırsı' bile daha yeğdir.

ve siz siz olun, sadece kendiniz olun.

ilham dolu bir gün

uzun süredir ben şimdi ne yapacağım çıkmazında her bir kıvrımı dolaşırken, yolculuk esnasında yol arkadaşının ne kadar hayati bir önemi olduğunu, öylesine danıştığın birinin ufkundaki giderilebilir tıkanıklığı tek bir nefes ile açmasıyla anlıyorsun.
doğru bildiğiniz yol size kalsın, fakat bu sırada doğru insanlarla muhatap olursanız başarı kaçınılmaz bir sonmuş gibi bir umut ışığı yanıyor insanın içinde. hiç de sönecekmiş gibi durmuyor açıkçası.

şundan bir beş sene sonrasına bir saniye bile bakma şansım olsa idi eğer, çok büyük olacağımın garantili vaadini size şimdiden verebilirdim.

bana gitmek istediğim yolda itici kuvvet vazifesi gören çok sevgili arkadaşlarım ve takip ettiğim bazı insanlar: eğer bu hayal bir gün gerçek olursa size daha somut şekilde teşekkür edeceğimden emin olabilirsiniz.

siz şuan içinde bulunduğum halet-i ruhiyeyi pek kavrayamadınız ama en iyisi yazının anlam ve önemini tekrar niteliğindeki ve sizin için bir anlamı olmasını umduğum şahsi cümlem ile noktayı koyayım:

tek sermayem, hayallerim.